Szynszyla

Doskonały towarzysz

admin — Thu, 11 Aug 2011 15:08:28 +0000

Szynszyla to przemiłe zwierzątko. Doskonały towarzysz zabawy dla ludzi mniej i bardziej wymagających. Oswojona za młodu szynszyla nie jest w ogóle groźna i jest doskonałym towarzyszem zabaw dala dzieci. Szynszyla to dość sporych rozmiarów gryzoń, który pochodzi z Ameryki Południowej z suchych obszarów Andów. Jest to zwierze nocne, które żyje grupami osiągającymi nawet 15 osobników. Tak te z decydując się na szynszylę warto wiedzieć jak ona żyje w naturalnym środowisku, by móc zapewnić jej jak najlepsze warunki. Jeśli chcemy, by nasze zwierzątko było szczęśliwe najlepiej zakupić dwa osobniki, mogą to być szynszyle tej samej płci, jednak pamiętajmy iż samce mogą ze sobą rywalizować o pokarm i terytorium, dlatego powinny mieć osobne klatki. Samice bardzo dobrze się znoszą i nawet potrafią razem wychowywać potomstwo. Biorąc parkę, pamiętajmy o tym, że będą się one rozmnażać i zamiast dwóch szynszyli możemy po niedługim czasie mieć ich więcej. Młodym trzeba zapewnić odpowiednie warunki do życia, bądź nowy dom. Tak też dobrze należy zastanowić się przed zakupem parki szynszyli.

Rozmnażanie

admin — Thu, 11 Aug 2011 15:05:10 +0000

Szynszyle to zwierzątka, które do rozmnażania potrzebują znanych i lubianych przez siebie partnerów. Jeśli decydujemy się na rozmnażanie naszych pupili warto jest od razu zakupić zaprzyjaźnioną ze są parkę, by nie musieć jej oswajać ze sobą. Wtedy to nie musimy się martwić, czy będą one chciały mieć potomstwo. Większy problem jest, kiedy chcemy dokupić do pracy samca lub samicę dla naszej szynszyli, którą już mamy. Wtedy to musimy zadbać o to, by szynszyle się polubiły. Jeśli nam się to nie uda to nie będą się one nawet tolerowały, a co dopiero mówić tutaj o rozmnażaniu. Zapoznawanie szynszyli warto rozpocząć od postawienia ich klatek niedaleko siebie, by zwierzątka czuły swoją obecność, mogły się wzajemnie obserwować oraz czuły swój zapach nazwa zajem. W ten sposób przyzwyczają się do siebie i po pewnym czasie będzie je można włożyć do jednej klatki. Należy jednak podczas umieszczania ich w Tm samym miejscu bacznie obserwować, czy się już troszkę polubiły i czy się nie są wobec siebie agresywne. Jeśli zaczną się bawić to nam się udało i najprawdopodobniej przy kolejnej okazji postarają się o powiększenie naszej szynszylej rodzinki. Jeśli jednak zaczną się gryźć musimy wszystko powtórzyć od początku dając zwierzakom więcej czasu.

Choroby szynszyli

admin — Thu, 11 Aug 2011 15:03:41 +0000

Szynszyle to zwierzęta, które nie chorują często jeśli oczywiście dopasowujemy do nich odpowiednio dietę i dbamy o nie należycie. Jednak również niewielu weterynarzy zajmuje się stricte leczeniem szynszyli. Są to zwierzęta stosunkowo nowe w Polsce zatem nie ma wielu specjalistów w dziedzinie leczenia ich dolegliwości. Najczęściej występującymi chorobami szynszyli, to choroby układu trawiennego takie jak biegunki i zaparcia. Te pierwsze wywoływane są nieodpowiednim pokarmem, zbyt dużą ilością warzyw i zakąsek oraz nieodpowiednio dobraną dietą, nieświeżą woda i pokarmem. Leczenie w tym wypadku naszego pupila nie jest zbyt trudne. Wystarczy wymienić mu pokarm i wodę na świeżą oraz ograniczyć ilość zakąsek. Jeśli dolegliwość ta nie ustąpi warto jednak udać się do weterynarze, który fachowym okiem spojrzy na naszego pupila. Zaparcia są również groźne, a nawet można powiedzieć i groźniejsze od biegunki. Spowodowane są one nieświeżą wodą, przekarmieniem i źle dobraną dietą. W tym wypadku konsultacja weterynaryjna jest nieunikniona, jeśli chcemy szybko pomóc naszemu zwierzątku.

Pokarm

admin — Thu, 11 Aug 2011 15:02:21 +0000

Żywienie szynszyli jest stosunkowo proste. Wystarczy tylko dobrze zapoznać się z tym, czym żywi się ona na wolności dieta ta nie może się różnić ze względu na budowę żołądka oraz organizm zwierzątka. Szynszyla żywi się suchymi częściami roślin, takimi jak suche trawy, gałązki krzewów czy ususzone owoce. Uwarunkowane jest to oczywiście klimatem w jakim żyje naturalnie. Pożywienie to sprawia, ze musi ona zażywać wiele ruchu, by jej procesy trawienne przebiegały odpowiednio. W naszej hodowli szynszyla może zjadać osoce dzikiej róży, wysokiej jakości siano, suche owoce, gałązki głogu oraz wszelkie warzywa korzeniowe. Suchy pokarm jest bardzo sterylny i nie rozwijają się w nim bakterie, które często wywołują choroby u szynszyli. Jako, ze w naturalnym środowisku dostępny jest wyłącznie suchy pokarm szynszyle nie są odporne na bakterie występujące w zielonych częściach roślin. Najlepiej jest nie podawać więc naszemu pupilowi tego, co mogłoby mu zaszkodzić. W sklepach zoologicznych dostępne są specjalne karmy dla szynszyli w postaci granulatu, które zawierają wszystkie składniki odżywcze potrzebne naszemu pupilowi.

Żyją stadnie

admin — Thu, 11 Aug 2011 15:01:31 +0000

Szynszyle to dość duże gryzonie, które są przemiłymi towarzyszami dla osób, które prowadzą nocny tryb życia i chcą mieć mało wymagającego zwierzaka. Szynszyla jest przemiłym stworzonkiem, które jednak żyje stadnie. Do szczęścia potrzebuje towarzysza. Szynszyla to zwierzątko nocne. Przesypia całe dnie i budzi się dopiero wieczorem. Wtedy zaczyna się bawić. Szynszyla na śliczne srebrno szare futerko, które myje w specjalnym proszku. Nie wymaga wiele opieki. Szynszyla można zostawić samego w domu nawet na cały tydzień wystarczy go tylko zabezpieczyć w proszek do mycia futerka, wodę i odpowiednią ilość pokarmu. Szynszyla jest jednak doskonałym towarzyszem zabaw. Takiego małego przyjaciela możemy mieć nawet 20 lat, bo tyle mogą dożyć. Oczywiście zależy to od nas jako od hodowców. Wiadomo, ze szczęśliwy zwierzak przeżyje dłużej i napełni nasz dom radością. Szczęśliwa szynszyla jest bardzo rozbrykana i wydaje wiele dźwięków. Zwierzątka te potrafią się ze sobą porozumiewać, a zauważymy to jeśli będziemy mieli co najmniej dwa osobniki. Szynszyle nie są groźne, a raczej łagodne. Doskonale nadają się na towarzyszy zabaw dla dzieci, jednak wszystko zależy tutaj od wychowania zwierzątka.

Długi proces przyzwyczajania się

admin — Thu, 11 Aug 2011 15:00:31 +0000

Rozmnażanie szynszyli to nie taka prosta sprawa. Połowę już mamy za sobą, jeżeli kupujemy zaprzyjaźnioną parkę, jednak jeżeli jesteśmy posiadaczami jednego osobnika i chcemy dokupić mu partnerkę albo partnera, to musimy się liczyć z tym, z proces przyzwyczajania ich do siebie może być dość długi. Niekiedy bywa nawet, ze szynszyle nie chcą się ze sobą zaprzyjaźnić. Proces przyzwyczajania ich do siebie powinien być dość długi. Nalepie zacząć od postawienia klatki z nową szynszylą obok te, którą już posiadamy tak, by zwierzęta mogły się obserwować, czuć swoją obecność oraz zapach. Kiedy już zauważymy, ze szynszyle się polubiły można je spuścić do jednej klatki, jednak bacznie obserwując, czy nie są wobec siebie agresywne. Jeśli wszystko będzie w porządku, to podczas następnej rui samicy szynszyle na pewno się do siebie zbliżą. Dojrzałość płciową osiągają one w wieku 6 miesięcy jednak z ciążą u samicy warto zaczekać do osiągnięcia przez nią 9 miesięcy, by była w pełni rozwinięta fizycznie i psychicznie. Młode są wielkim obciążeniem dla jej organizmu, toteż nie należy jej narażać. Zazwyczaj na świat przygodzi dwójka małych szynszyli.

W razie choroby do weterynarza

admin — Thu, 11 Aug 2011 14:58:33 +0000

Szynszyle z natury nie chorują, jednak w hodowli zdarza się inaczej. Trzymając w domu naszego pupilka zmieniamy zupełnie miejsce w którym on powinien naturalnie żyć. Również pożywienie nie może być takie, jak naturalne, toteż może wystąpić na przykład biegunka. Przejawia się ona wydawaniem jednego luźnego stolca, zamiast kilku twardszych bobków. Przyczyny tejże choroby mogą być różne zazwyczaj jest to wina nieświeżego jedzenia albo wody. Czasami natomiast zbyt duża ilość smakołyków oraz warzyw szkodzi tym zwierzątkom. Zmiana wody i granulatu na świeże oraz ograniczenie spożywania smakołyków i warzyw pomagają zazwyczaj zwierzątku, jeśli jedna tak się nie dzieje warto udać się do weterynarza, który dokładniej stwierdzi jakie są przyczyny biegunki naszego pupilka. Kolejną chorobą, która dotyka szynszyle to zaparcia. Wtedy zwierzątko wydaje twardy stolec i ma z tym wielki problem, ewentualnie nie wydaje go w ogóle. Przyczyną takiej choroby może być zbyt mała ilość ruchu, przekarmienie oraz nieodpowiednio dobrana dieta. Leczyć zaparcia można poprzez podanie jednej rodzynki, zapewnienie dużej ilości ruchu, świeżej wody. Najlepsza w takim wypadku jest jednak konsultacja weterynaryjna.

Ciągły ruch

admin — Thu, 11 Aug 2011 14:57:15 +0000

Szynszyla nie jest zwierzątkiem trudnym, w hodowli, jednak pamiętać należy by ja odpowiednio odżywiać. Jej pożywienie powinno być odpowiednio dopasowane do wymogów żywieniowych. W środowisku naturalnym szynszyla żywi się przede wszystkim suchymi częściami roślin, trawami, ziołami i gałązkami krzewów. Ponadto szynszyle żyją w ciągłym ruchu, który i my powinniśmy zapewnić naszemu zwierzakowi. Każdego dnia, albo raczej każdej nocy powinien mieć on możliwość pobiegania, by procesy trawienne w jego organizmie zachodziły prawidłowo. Dopasowanie karmy dla szynszyla nie jest rzeczą trudną o ile pamiętamy, ze te zwierzątka powinny jeść prawie wyłączenie suche rośliny, albo ich części. Ich karma powinna składać się z suchego i bardzo dobrej jakości siada, pasz dodatkowych takich jak gałązki drzew owocowych, owoce dzikiej róży czy głóg albo suszone owoce. Szynszyli nie powinniśmy podawać zielonych części roślin, gdyż ich układy trawienne nie są do takiego pożywnie przystosowane. Poza tym w takim pokarmie spotkać może wiele baterii będących zagrożeniem dla zdrowia naszego zwierzątka.

Nocne zwierzę

admin — Thu, 11 Aug 2011 14:55:31 +0000

Szynszyla jest zwierzątkiem mało kłopotliwym, jednak bardzo zabawnym i niewielkim. Jest to nocne zwierzę, śpi całymi dniami i budzi się wieczorem. Wtedy zaczyna swoje harce. Jest to zwierzątko samodzielne. Można je zostawiać całymi dniami samo w domu zaopatrując je oczywiście w wodę jedzenie i obowiązkowy pyłek do kąpieli. Szynszyle są zwierzątkami stadnymi, dlatego najlepiej jest je hodować co najmniej parami. Wydają szeroką gamę dźwięków, które służą do porozumiewania się. Szynszyle są blisko spokrewnione ze świnkami morskimi. Zamieszkują one w naturalnym środowisku wyłącznie Amerykę Południową i to jej suchą część Andów. Szynszyle jak na gryzonie żyją bardzo długo. Dożywają nawet 20 lat. Jeśli decydujemy się na zakup dwóch szynszyli, to nie warto kupować dwóch samców. Mogą one bowiem ze sobą rywalizować o terytorium. Dwie samice za to bardzo dobrze się tolerują i nawet potrafią razem wychowywać potomstwo. Samotna szynszyla jest jednak nieszczęśliwa. Potrzebuje towarzysza, z którym może się bawić i spędzać czas.

Szynszyl

admin — Thu, 11 Aug 2011 14:54:33 +0000

Szynszyl jest uroczym gryzoniem z wyglądy przypominającym wiewiórkę oraz królika. Zwierzątko to ma bardzo gęste futerko, które sprawia, że bardzo przypomina kulkę. Samiczki są z reguły nieco większe i mają bardziej zaokrąglony kształt. Ogon szynszyla jest pokryty twardymi włoskami i uniesiony do góry może sięgać do 1/3 długości ciała. Niekiedy bywa on łamany, dlatego jest nieco krótszy. Jego uszy są duże i okrągłe i stanowią bardzo dobry narząd słuchu, a masa dorosłego osobnika waha się od 400 do 700 gram. Oczy szynszyla są duże, okrągłe i lekko wypukłe, a ich kolor zależy od odmiany zwierzęcia. Jest to urocze zwierzątko, które posiada mały pyszczek wyposażony w wąsy. Szynszyl jest jednak zwierzątkiem niezwykle delikatnym, któremu należy poświęcić odpowiednio dużo uwagi. Wymaga starannej higieny, gdyż w warunkach domowych nie jest on w stanie samodzielnie zapewnić sobie czystości. Jego klatka powinna być odpowiednio duża, gdyż potrzebuje dość sporo przestrzeni. Zwierzak ten potrzebuje dużo ruchu, dlatego trzeba mu w miarę możliwości zapewnić dużą swobodę wypuszczając z klatki ograniczającej mu przestrzeń. Wypuszczając go z klatki należy jednak pamiętać o jego bezpieczeństwie.